Dzieci mówią, jak jest. Dzieci mówią, jak jest.
i
Niños de Píritu, fot. J.A. Vergara
Rozmaitości

Dzieci mówią, jak jest.

Przepraszam – jak żyć!
Ewa Pawlik
Czyta się 3 minuty

Tym razem z pytaniem „Jak żyć?” postanowiłam zwrócić się do ludzi, którym udaje się istnieć w dużej mierze poza systemem. Praca zarobkowa nie drenuje im duszy, normy społeczne i konwenanse ważą sobie lekce, a czas upływa im przeważnie

Informacja

Twoja pula treści dostępnych bezpłatnie w tym miesiącu już się skończyła. Nie martw się! Słuchaj i czytaj bez ograniczeń – zapraszamy do prenumeraty cyfrowej, dzięki której będziesz mieć dostęp do wszystkich treści na przekroj.org. Jeśli masz już aktywną prenumeratę cyfrową, zaloguj się, by kontynuować.

Subskrybuj

Czytaj również:

Rozwiązanie krzyżówki z drugiego rocznego wydania „Przekroju” Rozwiązanie krzyżówki z drugiego rocznego wydania „Przekroju”
i
ilustracja: Igor Kubik
Rozmaitości

Rozwiązanie krzyżówki z drugiego rocznego wydania „Przekroju”

Przekrój

Zanim zaczniemy: warto na chwilę się zatrzymać. Te odpowiedzi do krzyżówek nie powstały po to, żeby komukolwiek coś udowodnić, tylko żeby sprawdzić, jak daleko można zajść, nie spiesząc się zanadto. Jedne hasła przychodzą same, inne potrzebują chwili ciszy, jeszcze inne – porzucenia i powrotu następnego dnia.

Zebraliśmy więc wszystko w jednym miejscu: rozwiązania oczywiste (no, powiedzmy) i te, które kazały się chwilę pogłowić. Można porównywać, można się zdziwić, można powiedzieć „ach, oczywiście” albo „nigdy bym na to nie wpadła”. Każda z tych reakcji jest jak najbardziej na miejscu.

Czytaj dalej