Mały reportaż – 2/2021
i
zdjęcie: Despina Galani/Unsplash
Rozmaitości

Mały reportaż – 2/2021

Tomasz Wiśniewski
Czyta się 2 minuty

Spacerując zatłoczonymi ulicami Stambułu, drogami prowadzącymi do Hagii Sophii i placu z egipskim obeliskiem, poczułem nagle, że mam dość turystów. Zapragnąłem ujrzeć miasto autentyczne, popatrzeć na jego mieszkańców w ich trudach codziennego życia. Przebiłem się przez tłum i zszedłem do węższych uliczek. Gęstość szyldów i neonów zmalała. Spotkałem siedzącego derwisza grającego na flecie. Moje rosnące podekscytowanie przerwał głos roześmianego taksówkarza informujący mnie, że derwisz to marny, opłacony aktor. Poszedłem dalej. Znalazłem się w ciemnej uliczce, z której emanowało to, co Orhan Pamuk nazywał hüzün: tęsknotą za Bogiem. Nastrój hüzün udzielił się i mnie, poczułem czar Orientu. Nagle dostrzegłem w półmroku postać, która gestem przywołała mnie do siebie. Człowiek od razu wyjaśnił mi, że ta ponura uliczka została pomyślana przez architektów jako ponura właśnie po to, by tacy turyści jak ja odnieśli wrażenie, że zbaczają z utartej ścieżki i widzą rzeczywisty Stambuł. Była to jednak tylko atrapa – odpowiedź na europejskie marzenia o „tajemniczym Oriencie”. Mój informator pocieszył mnie propozycją udania się do pewnego miejsca, gdzie odnajdę Stambuł, którego szukam, gdzie poznam smak prawdziwej baklawy oraz poczuję zapach autentycznej fajki. Zgodziłem się, ale nagle coś wzbudziło moją czujność – głos przewodnika wydał mi się dziwnie metaliczny. Bezczelnie poświeciłem mu latarką w twarz. Okazało się, że mój informator nie był dumnym dziedzicem imperium osmańskiego. Nie był Turkiem. Nie był nawet człowiekiem. Był robotem. Poddałem się i wróciłem do wypełnionych turystami ulic. Otuchy dodawał mi fakt, że w tej fikcji przynajmniej

Informacja

Twoja pula treści dostępnych bezpłatnie w tym miesiącu już się skończyła. Nie martw się! Słuchaj i czytaj bez ograniczeń – zapraszamy do prenumeraty cyfrowej, dzięki której będziesz mieć dostęp do wszystkich treści na przekroj.org. Jeśli masz już aktywną prenumeratę cyfrową, zaloguj się, by kontynuować.

Subskrybuj

Czytaj również:

Historyjka – Złoto
i
Dwanaście tancerek / domena publiczna / The MET Museum /
Doznania

Historyjka – Złoto

Tomasz Wiśniewski

Któregoś dnia pewien mężczyzna oglądał telewizję. Serwis informacyjny donosił o wzroście ceny złota. Człowiek wyłączył telewizor i postanowił wziąć się za porządki. Zaczął od ścierania kurzu. Przetarł szmatką nocną lampkę i – ku jego zdumieniu – wyszedł z niej dżin: „Powiedz, człowiecze, jakie jest twoje pragnienie, a natychmiast je spełnię”. Gdy tylko mężczyźnie udało się zebrać myśli, odparł: „Chcę, żeby wszystko, czego dotknę, zmieniało się w złoto”.

Dżin zapewnił, że spełni jego życzenie, i zniknął, rozpływając się w powietrzu.

Czytaj dalej