Nadleśnictwo Borneo
i
Wycięty las bagienny w Puszczy Boreckiej. Zdjęcie: Andrzej Sulej
Ziemia

Nadleśnictwo Borneo

Michał Książek
Czyta się 9 minut

W ostatnich latach polskie lasy coraz częściej wymagają ochrony przed instytucjami państwowymi. Jednym z takich obszarów jest Puszcza Borecka, w której można znaleźć mnóstwo ginących gatunków.

„Stuletni grab poznasz po tym, że kora pęka też w poprzek, a nie tylko wzdłuż osi pnia” – tłumaczy mi Andrzej Sulej, kiedy zagłębiamy się w ostępy Puszczy Boreckiej. Naukowcy twierdzą, że jest równie wartościowa jak Białowieska, a mimo to w szybkim tempie się ją wycina.

„Taki grab wcale nie musi być gruby, ale powinny już na nim rosnąć pospolitsze mszaki, np. widlik, rokiet, usznica. To znak, że po tych 100 latach pień jest gotowy. Uzyskał odpowiednią wilgotność i odczyn pH – Sulej przygląda się maleństwom przez lupkę. – I dopiero teraz mogą pojawić się one”.
Bardzo interesuje mnie takie „teraz”, na które trzeba czekać 100 lat. No i one.

Święte Graale

One to Święte Graale naszych lasów, czyli ginące gatunki. Z porostów np.: włostka cieniutka, tarczynka dziurkowana, granicznik płucnik. Z mchów choćby: jeżolist, widłoząb zielony, miechera pierzasta. Z wątrobowców: biczyca trójwrębna, zgiętolist nadrzewny, głowiak łańcuszkowaty i kilka innych. Śmieszą Was te nazwy? Żeby uzyskać właściwy efekt, możecie sobie w ich miejsce podstawić gatunki wymarłych zwierząt: dodo, moa, wilk workowaty.

Andrzej Sulej – opiekun ptasiej ostoi "Puszcza Borecka". Zdjęcie dzięki uprzejmości Andrzeja Suleja
Andrzej Sulej – opiekun ptasiej ostoi „Puszcza Borecka”. Zdjęcie dzięki uprzejmości Andrzeja Suleja

Andrzej Sulej jest jednym ze strażników

Informacja

Twoja pula treści dostępnych bezpłatnie w tym miesiącu już się skończyła. Nie martw się! Słuchaj i czytaj bez ograniczeń – zapraszamy do prenumeraty cyfrowej, dzięki której będziesz mieć dostęp do wszystkich treści na przekroj.org. Jeśli masz już aktywną prenumeratę cyfrową, zaloguj się, by kontynuować.

Subskrybuj

Czytaj również:

Sosna na wiosnę
i
zdjęcie: Vitolda Klein/Unsplash
Dobra strawa

Sosna na wiosnę

Dominika Bok

Powszechna, choć wyjątkowa. Wczesna wiosna to idealna pora na zbiór jej bogatych w olejek pączków.

Pinus sylvestris to sosna zwyczajna. Tak zwyczajna, że wręcz banalna, wszechobecna, a przez to niezauważalna, bo my – ludzie – wolimy specjalne gatunki, rzadkie okazy i egzotyczne piękności. Ale spróbujmy inaczej spojrzeć na sosnę, odkryć wyjątkowość i różnorodność jej obliczy.

Czytaj dalej