Pierzaste wersy, skrzydlate słowa
i
„Wróble i chryzantemy”, Katsushika Hokusai, ok. 1825 r./MET (domena publiczna)
Doznania

Pierzaste wersy, skrzydlate słowa

Aleksandra Woźniak-Marchewka
Czyta się 6 minut

Styl haiku wniósł do japońskiej poezji coś, czego wcześ­niej próżno było w niej szukać: dowcip, zabawę. To jednak nie oznacza, że haiku są utworami wesołymi.

Agnieszka Żuławska-Umeda, japonistka i tłumaczka poezji haiku, we wstępie do zbioru wydanego w 1983 r. opisuje ten gatunek jako uśmiech, który ma łagodzić powagę poruszanych spraw za pomocą np. zestawienia niepasujących do siebie obrazów. Według niej każdy wiersz haiku jest „szkicem, który notuje aktua­lny stan jakiegoś wycinka świata w sposób najpełniejszy, ponieważ oddaje jego barwę, muzykę, a nawet zapach i całą otaczającą go atmo­sferę”.

Pejzaż odmalowany przez poetę w tej jakże skondensowanej kombinacji sylab: 5 + 7 + 5 (zdarzają się też utwory obszerniejsze – haikai no renga to forma dłuższa od haiku,

Informacja

Twoja pula treści dostępnych bezpłatnie w tym miesiącu już się skończyła. Nie martw się! Słuchaj i czytaj bez ograniczeń – zapraszamy do prenumeraty cyfrowej, dzięki której będziesz mieć dostęp do wszystkich treści na przekroj.org. Jeśli masz już aktywną prenumeratę cyfrową, zaloguj się, by kontynuować.

Subskrybuj

Czytaj również:

Haiku wiosenne – 2/2023
i
"Mgła wiosenna", Stanisław Witkiewicz, 1893 r./MNK (domena publiczna)
Doznania

Haiku wiosenne – 2/2023

skowronek –
trudno uchwytna granica
między nocą a dniem

Eugeniusz Zacharski

Czytaj dalej