Milczenie wszechświata Milczenie wszechświata
i
Donald Giannatti / Unsplash.com
Kosmos

Milczenie wszechświata

Tomasz Stawiszyński
Czyta się 1 minutę

Naukowcy pracujący przy projekcie o nazwie Breakthrough Listen ogłosili właśnie, że wszechświat milczy. Najnowocześniejsze radioteleskopy wycelowane w bezmiar rozciągający się ponad naszymi głowami nawet nie drgną. Od trzech lat nie odebrały najmniejszego sygnału świadczącego, że gdzieś tam może istnieć jakiekolwiek życie. Przynajmniej w obszarze 160 lat świetlnych od Ziemi, obejmującym 1327 gwiazd.

Ten projekt jest stosunkowo młody, ale od 1959 roku działa inicjatywa SETI, w ramach której prowadzi się regularny nasłuch sygnałów radiowych z kosmosu.

I znowu: nic, zupełna cisza, od czasu do czasu tylko jakieś zagadkowe iskrzenie, którego źródła zawsze okazują się ziemskie.

***

Doniesienia o możliwości istnienia innych cywilizacji albo chociaż jakichś prostych form życia gdzieś na mniej lub bardziej odległych planetach pojawiają się w mediach cyklicznie. Nasza wyobraźnia – zwłaszcza w epoce globalnego kryzysu i zbliżającego się wielkimi krokami klimatycznego załamania – rozpaczliwie pragnie choćby cienia szansy, że ten świat to nie wszystko; że są może jeszcze inne światy, inne miejsca, w których życie przybrało jakąś odmienną postać i w których wciąż jest jakaś nadzieja.

Tymczasem – przynajmniej do tej pory – nic na to nie wskazuje.

***

To milczenie wszechświata jest niesamowite.

A właściwie – przerażające.

I na dobrą sprawę do końca niewyobrażalne. Intelektualnie do przyjęcia, ale emocjonalnie trudne do wytrzymania. Odsłaniające jakąś głęboką obcość, nieludzkość świata, w którym zainstalowały nas ślepe procesy ewolucji.

Jakieś jego otchłanne zimno i obojętność.

 

Czytaj również:

Czy „ja” to ja? Czy „ja” to ja?
i
zdjęcie: archiwum Bruce’a Hooda
Wiedza i niewiedza

Czy „ja” to ja?

Rozmowa z Bruce'em Hoodem
Tomasz Stawiszyński

Psycholog Bruce Hood tłumaczy Tomaszowi Stawiszyńskiemu, że wszechświaty równoległe albo 23 wymiary rzeczywistości nie są dla naszych ograniczonych mózgów. Za to religia i magia – jak najbardziej.

Powodowany tajemniczym impulsem, wychodzę z hotelu 2 godziny przed zaplanowanym terminem wywiadu. Chociaż pierwotnie wydawało mi się, że odległość od Wydziału Psychologii Eksperymentalnej University of Bristol jest raczej niewielka, Google Maps wskazuje całkiem konkretny kawałek drogi.

Czytaj dalej