Czar Twoich kółek Czar Twoich kółek
i
Chevrolet w Hawanie, styczeń 2014/ fot. Marjorie Kaufman (Creative Commons)
Doznania

Czar Twoich kółek

JEST! RÓŻOWY!
Salami Kożerski
Czyta się 17 minut

Od Budrewicza przyszła znowu depesza:

PIATEK WYSYLAM REPORTAZ TATUOWANIE W KOPENHADZE BARDZO CIEKAWY DRUKUJCIE NATYCHMIAST FIAT CIAGLE NIC SCISKAM OLGIERD

Nasz kierowca redakcyjny pan Stanisław Pociecha przeczytał i posmutniał jak chryzantema wybierająca się na cmentarz. Mówi:

– Szwagier Cemgiera pracował przy rozładunku dla Motozbytu. Same Warszawy przyszły. Ładne, ale po 120.

– Kto to jest Cemgier? – pytam.

– Ten z drukami, co mu w zeszłym roku palec obcięło. A pan Wierciakiewicz nic nie wynalazł?

– Zawiódł zupełnie.

– Przecież mówił pan redaktor, że pan Wierciakiewicz wszystko pozałatwia.

– Jego znajomy inżynier ciągle szuka Opla-Kapitana, póki nie znajdzie, to swego Fiata nie sprzeda.

– W Katowicach podobno jest dużo różnych wozów.

– Moskwicze po 115, a na raty 120, oraz Spartaki po 100. Wszystko za drogie.

– A kiedy egzamin? Już na kursie powiedzieli?

– W piątek. Chyba zdam. Więksi idioci ode mnie zdawali. W najgorszym razie dostanę poprawkę. Ale na czym ja będę jeździł?

– Takich więcej używanych nie radzę, panie redaktorze. Musi mieć poniżej 20 tysięcy na liczniku.

– To gdzie ja znajdę samochód za 60 tysięcy? To wszystko co mam, swoje i pożyczone, więcej nie wykombinuję. Cztery lata na to pracowałem, a długi będę spłacał jeszcze dwa lata. Mają być Syrenki. Dopiero za pół roku, a już okropny do nich ogonek, i będą kosztować po 75 tysięcy. Więc właściwie w rachubę wchodzi wyłącznie mało używany Fiacik. Ale jak go znaleźć?

– Ja bym, panie redaktorze, jednak dał ogłoszenie do gazet – radzi Pociecha. – W zeszłym tygodniu doktór Majewski kupił z ogłoszenia zupełnie nowego Wartburga, a Wartburgów to już ponad dwa lata jak nie ma. Bo tamtego właściciela, jak Wartburga kupił, to zaraz, za coś tam wsadzili, a wóz dwa lata stał nieczynny. Mogło być z Wartburgiem, to może i pan redaktor mieć szczęście, że kogoś z Fiatem wsadzili do kryminału.

– Są tacy

Informacja

Twoja pula treści dostępnych bezpłatnie w tym miesiącu już się skończyła. Nie martw się! Słuchaj i czytaj bez ograniczeń – zapraszamy do prenumeraty cyfrowej, dzięki której będziesz mieć dostęp do wszystkich treści na przekroj.org. Jeśli masz już aktywną prenumeratę cyfrową, zaloguj się, by kontynuować.

Subskrybuj

Czytaj również:

Piątek trzynastego Piątek trzynastego
i
Mary Anderson (1858–1879), dzieło firmy litograficznej Charles Taber Lithography Company, ze zbiorów Smithsonian Institution, Rawpixel (domena publiczna)
Pogoda ducha

Piątek trzynastego

Z Archiwum „Przekroju”
Stefania Grodzieńska

Zaczęło się od samego rana.

Zagrzałam sobie wody do mycia. Nie zdążyłam się rozebrać, kiedy zadzwonił telefon. Podeszłam do telefonu i powiedziałam „słucham”, tymczasem w kuchni zakipiało mleko. Przeprosiłam telefon, pobiegłam do kuchni, odstawiłam mleko i wróciłam do telefonu. Okazało się, że dzwoniła Zosia żeby mi powiedzieć, że niepotrzebnie się pospieszyłam z kupnem pończoch, bo ona ma źródło o połowę tańsze. Pożegnałam się z nią i wróciłam do łazienki, ale woda wystygła, więc zaczęłam się myć zimną. W trakcie mycia zadzwonił do mnie listonosz. Pobiegłam do drzwi nago i namydlona, ale klucza nie było w zamku, więc szukałam go po całym mieszkaniu, ociekając zimną wodą i mydłem i wołając co chwila w stronę drzwi: „już idę!” Wreszcie listonosz wsunął przez drzwi upomnienie z ubezpieczalni i wtedy zauważyłam, że drzwi wcale nie były zamknięte na klucz.

Czytaj dalej