Joanna Grochocka

Dziewczyna z Sopotu. W dzieciństwie zajmowała się głównie rysowaniem i czytaniem, dlatego od najmłodszych lat nabrała przekonania, że w przyszłości będzie „pisać i ilustrować książki". Częściowo miała rację: obecnie jest autorką ilustracji prasowych, książkowych, plakatów, murali, instalacji. Rysuje i maluje, czyta, fotografuje, wycina, nakleja i zbiera ładne ścinki. Absolwentka filozofii na Uniwersytecie Gdańskim; studiowała grafikę na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych (po dwóch latach, podduszona charakterem edukacji artystycznej, porzuciła ją bez żalu). Działała w ramach kolektywu Pracowni Mediów Niezależnych Obin.org na terenie Kolonii Artystów w Stoczni Gdańskiej, gdzie przeżyła jeden z bardziej inspirujących i absurdalnych okresów w życiu: nauczyła się wspinać na stoczniowe dźwigi i tworzyć sztukę aktualną tylko w chwili jej powstawania. Lubi ładne małe rzeczy, anegdoty z życia dadaistów, dialogi z książek Lewisa Carrolla, porady życiowe Hakima Beya, brokat, rysunki Franciszki Themerson i nauki Alejandra Jodorowsky'ego.
Po drugiej stronie lustra i co tam Alicja znalazła – Lewis Carroll
Humor + Rozmaitości
Rozmaitości

Po drugiej stronie lustra i co tam Alicja znalazła – Lewis Carroll

Wyimki ilustrowane.
Joanna Grochocka
Ferdydurke – Witold Gombrowicz
Humor + Rozmaitości
Rozmaitości

Ferdydurke – Witold Gombrowicz

Wyimki ilustrowane.
Joanna Grochocka
Człowiek nie zgadza się – Albert Camus
Humor + Rozmaitości
Rozmaitości

Człowiek nie zgadza się – Albert Camus

Majowe, ilustrowane – wyimki z literatury.
Joanna Grochocka
W miasteczku – George Eliot
Humor + Rozmaitości
Rozmaitości

W miasteczku – George Eliot

Ilustrowane wyimki z literatury.
Joanna Grochocka