Przedstawiamy najbardziej osobliwe grzyby naszych lasów i sadów – sprawdzamy, jak bezpiecznie wycisnąć z nich maksimum smaku, dlaczego przed suszeniem warto wystawić je na słońce i jak jedna krótka wizyta na patelni potrafi zmienić je w bombę witaminową.
Przypomina powyginane, liliowe albo kasztanowe uszy przyrośnięte do pnia, najczęściej bzu czarnego, śliwy, wiązu
kilogram rydzów (małych)
2 cebule
woda mineralna niegazowana
2 łyżeczki soli
250 ml octu winnego
biały pieprz ziarnisty
Rydze oczyścić, przyciąć nóżki, opłukać, osuszyć. Cebule obrać i pokroić w cienkie plasterki. Grzyby i cebule podlać paroma łyżkami wody, posolić i dusić na małym ogniu, aż zmiękną. Zalać octem, dodać łyżeczkę ziarenek pieprzu i dusić jeszcze trzy minuty. Wyparzone słoiki napełnić wrzącymi grzybami, zakręcić i ustawić dnem do góry. Przechowywać w suchym i ciemnym miejscu.
