List z fikołkiem List z fikołkiem
i
„Planty w Krakowie”, Józef Mehoffer, 1898 r., MNW (domena publiczna)
Doznania

List z fikołkiem

Z Archiwum „Przekroju”
Konstanty Ildefons Gałczyński
Czyta się 2 minuty

Do tygodnika „Przekrój”

Exp.: K. I. Gałczyński

 

Obywatelu Redaktorze!
Poezja to jest złoty szerszeń,
co kąsa, więc się pisze wiersze —
cóż, człowiek pisze tak, jak może,
Obywatelu Redaktorze.

Jesień jest na Krakowie dzisiaj
i tyle kwiatów! tyle brzoskwiń!
Wiaterek dmucha, słonko skrzy się,
więc chodzę śliczny i beztroski —
cóż, człowiek chodzi tak, jak może,
Obywatelu Redaktorze.

Czy mam zmartwienia? Tak, czasami,
niewielkie, tak jak w niebie gwiazdy,
właściwie jedno (między nami),
że życie ukochałem nazbyt —
cóż, człowiek kocha tak, jak może,
Obywatelu Redaktorze.

Więc kiedy przyjdzie dzień przeklęty,
że śmierć utopi w czarnym winie
wszystkie muzyczne instrumenty,
kwiaty i wiersze, i brzoskwinie,
to przykro, lecz cóż płacz pomoże,
Obywatelu Redaktorze.

A jednak żal. Odejść nie łatwo.
Taak. Kończę wiersz ten ze łzą w oku.
Lecz może, dzięki mym kontaktom,
będę aniołkiem na obłoku?
Cóż, człowiek fruwa tak, jak może,
Obywatelu Redaktorze.

Przekrój nr 76 z dn. 22 września 1946

Tekst pochodzi z numeru 973/1963 r., a mogą Państwo przeczytać go w naszym cyfrowym archiwum.

Czytaj również:

Uszy Uszy
i
„Autoportret z zabandażowanym uchem", Vincent van Gogh, 1889 r, Courtauld Gallery, Londyn (domena publiczna)
Przemyślenia

Uszy

Opowiadanie z Archiwum „Przekroju”
Jan Brzechwa

Panie Redaktorze,
tym razem posyłam Panu coś całkiem innego, niż dotąd. Przygotowuję tom opowiadań i jest to jedno z nich. Swojego rodzaju debiut. Tekst czyta się 6—7 minut, a jak by kto chciał, to nawet krócej. Brak odpowiedzi w przeciągu 2 tygodni będę uważał za odmowę i oddam maszynopis gdzie indziej, a Pan potem będzie żałował.
Jan Brzechwa

Czy przyjrzeliście się kiedykolwiek uważnie ludzkiemu uchu?

Czytaj dalej