Jesion rozszumiały Jesion rozszumiały
i
„Pejzaż jesienny z Bystrej", Julian Fałat, 1902 r., Muzeum Narodowe w Krakowie (domena publiczna)
Doznania

Jesion rozszumiały

Z Archiwum „Przekroju”
Jerzy Harasymowicz
Czyta się 1 minutę

Jesion nie robił nic poza tym
Ze szedł sobie drogą i szumiał
Na sobie miał liście podarte
I szumieć świetnie umiał

Jakiż to drzewon huczny
Liśćmi rudymi zalesion
Szumiał za dwóch bo za jasień
I jeszcze szumiał za jesion

Niby cóż jesion jak jesion
A dziwne rzeczy się działy
Ukryte tam przed księżycem
Zmowy zwierząt szumiały

A ty mówisz to nic wielkiego
Po co to drukiem podawać światu
Nic no to proszę kochany
Podam ci jesień zaszum

 

Tekst pochodzi z numeru 1382/1971 r., a mogą Państwo przeczytać go w naszym cyfrowym archiwum.

Czytaj również:

Przedostatnie, ostatnie Przedostatnie, ostatnie
i
„Śmierć Marii”, Albrecht Dürer, Cleveland Museum of Art, Rawpixel (domena publiczna)
Doznania

Przedostatnie, ostatnie

Z Archiwum „Przekroju”
Ewa Kossak

Tradycja przekazuje licznie przedśmiertne, ostatnie słowa wyrzeczone przez znane postacie tuż przed zgonem, które to zwroty – w wielu przypadkach – przytaczane są w codziennym języku niemal przysłowiowo.

Niemała liczba tych ostatnich słów nie jest potwierdzona źródłami historycznymi; co do innych można mieć wątpliwości, czy rzeczywiście były one ostatnimi słowami, czy zostały właściwie zrozumiane, czy wreszcie – z różnych względów – nie zostały poprawione i upiększone w intencji stworzenia odpowiedniej legendy.

Czytaj dalej