pogrzeb pogrzeb
i
ilustracja: Joanna Łańcucka
Doznania

pogrzeb

Ida Dzik
Czyta się 1 minutę

nie obrócisz się w proch
nie całkiem
postawimy na straży gwardię
zbrojonych róż pancernych trumn
w ostatnią drogę podwodna łódź
w ostatnią drogę skafander

siostro muchówko bracie chrząszczu
glebo matulo ojcze deszczu
powróci do was wasze dziecko
razem z plastikiem sztucznych wieńców

na ludzkie wieki wieków amen
rozmowa polimerów ze śmiercią

ilustracja: Joanna Łańcucka
ilustracja: Joanna Łańcucka

Komentarz autorki:

Mój kuzyn nie żyje, a ja właściwie go nie znałam. On żył beze mnie i kochał, i umierał. A teraz słońce świeci i wszyscy mówią zdrowaśki. Kupiłyśmy z mamą tylko po róży, ale i tak obwiązane są jakąś srebrzystą wstążką, wstyd mi ją tak zdjąć przy ludziach, no i poza tym co to da w obliczu tych wszystkich wiązanek z zielonego lateksu, poliestru czy czegoś innego, czego nazwy nie znam, choć obcuję z tym dużo częściej niż na przykład z żyrafą.

ilustracja: Joanna Łańcucka
ilustracja: Joanna Łańcucka

 

Czytaj również:

Śmierć poety Śmierć poety
i
ilustracja: Kazimierz Wiśniak
Opowieści

Śmierć poety

Alberto Vanasco

Przenieśmy się w przyszłość. Myślicie czasem o chwili swojej śmierci? Zastanawialiście się, co po sobie zostawicie na tym świecie?

Urzędnik Działu Poezji wcisnął klawisz środkowej tablicy i prawie natychmiast w przegrodzie informacyjnej pojawiła się fiszka.

Czytaj dalej