Redaktorzy pisma na „P” polecają, opracowują, opisują i tłumaczą.
Spróbuj odgadnąć nazwiska słynnych ludzi, jedynie na podstawie owłosienia ich słynnych głów. Jest ich w sumie szesnaście — osiem „nie naszych” i osiem polskich. Są wśród nich władcy, uczeni i artyści, a także jeden emeryt znany tylko z „Przekroju”. Miłej zabawy! Rozwiązanie u dołu strony.
1.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
2.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
3.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
4.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
5.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
6.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
7.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
8.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
9.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
10.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
11.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
12.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
13.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
14.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
15.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
16.
rysunek z archiwum nr 2272/1988 r., Zbigniew Lengren
Odpowiedzi:
1) Napoleon Bonaparte, 2) Lew Tołstoj, 3) Wilhelm II, 4) Ludwig van Beethoven, 5) Karol Marks, 6) Franciszek Józef, 7) Albert Einstein, 8) Charlie Chaplin, 9) Mikołaj Kopernik, 10) Jan III Sobieski, 11) Hugo Kołłątaj, 12) Józef Poniatowski, 13) Adam Mickiewicz, 14) Ignacy Paderewski, 15) Józef Piłsudski, 16) profesor Filutek.
Dziennikarka, redaktorka, pisarka. Od końca lat 50. do 70. członkini redakcji „Przekroju”. W tygodniku najchętniej pisała o zwierzętach, poza nim o ludziach: jest autorką kilku książek biograficznych.
Tradycja przekazuje licznie przedśmiertne, ostatnie słowa wyrzeczone przez znane postacie tuż przed zgonem, które to zwroty – w wielu przypadkach – przytaczane są w codziennym języku niemal przysłowiowo.
Niemała liczba tych ostatnich słów nie jest potwierdzona źródłami historycznymi; co do innych można mieć wątpliwości, czy rzeczywiście były one ostatnimi słowami, czy zostały właściwie zrozumiane, czy wreszcie – z różnych względów – nie zostały poprawione i upiększone w intencji stworzenia odpowiedniej legendy.